Kromme komkommers of rechte bananen, het mag allemaal weer. Deregulering op de groentemarkt. Een bericht die direct is terug te herleiden tot de beruchte komkommertijd. In tijden van economische recessie koopt Woutertje Bos een Ray-Ban zonnebril op kosten van de belastingbetaler. Erg? Ja, eigenlijk wel, omdat hij – bijna op de Balkenende norm – toch zelf die bril zou moeten betalen. De belastingdienst scheldt mij ook een bedrag van 113 euro niet vrij, reken maar dat ik moet betalen. Dus minister Bos ook. Politici zijn zakkenvullers, sorry, maar het moet me nu toch van mijn hart. Of gewoonweg grote sukkels, zoals minister Plasterk of Elco Brinkman die een voorstel doet om een internetbelasting te heffen om zo de kranten te redden. Is ie nou helemaal gek geworden? Ik heb een abonnement op de Volkskrant en nu ook een internetbelasting erbij betalen? Dat is dus dubbelop. Er zit dan niets anders op om de Volkskrant dan maar op te zeggen. Hoezo kranten helpen? Elco sucks.
En gaan we nu allemaal in diepe rouw de komende week nu die pedofiele, discoboy dood is? Die mislukte neger met die korte broekspijpen, en dat rare neusje, en dat krankzinnige moonwalk dansje die als een halve zool door het beeld huppelt. Ik zal er geen traan om laten. Zijn muziek heb ik nooit kunnen waarderen. En dan gaat ie dood omdat er een incompetente dokter aan zijn bed staat en die niet weet hoe die moet reanimeren. Wat een treurigheid. En hier? Hier blijft het broeierig warm, en een afkoeling is nog niet in zicht.
Er hangt een broeierige sfeer rond om het zwembad. De chloordamp prikt in mijn ogen, ik zie jongens en meisjes in zwembroek of badpak. Foto’s maken durf ik niet, hoewel ik mijn camera altijd bij me heb. Want stel je voor dat ik seksueel getinte afbeeldingen maak.
Als ik mijn TV aanzet dan vallen de boops zowat mijn kamer in. MTV en TMF, dikke, veelal zwarte billen schudden door het beeld. Seksueel getinte reclames vliegen voorbij. Na twaalf uur denken de TV makers dat ik om seks zit verlegen en wordt mij dringend vermaand om hete Anita te bellen. ‘Ik wacht op je,’ zegt ze hijgerig.
Op strand zie ik mijn buurvrouw van een paar huizen verderop naakt op het strand liggen. Ongegeneerd groet ze mij, grote witte borsten kijken mij aan. Als ze op verjaardagsvisite komt dan trekt ze bedeesd haar rokje naar beneden. Tijd en plaats, zullen we maar denken.
De pornoficatie van de samenleving is een feit. Is de komkommertijd al aangebroken? U weet wel, dat groene fallusachtige ding die uw zomersalade zo heerlijk opgeilt. Ik probeer mij voor de geest te halen wat seksueel getinte afbeeldingen zijn. Met Google als hulpmiddel zit ik al snel op een site waar een mevrouw anaal wordt gepenetreerd.
Benno is de lul. Maar wat heeft ie nou precies gedaan? Hoe erg is het nou eigenlijk? Feiten, feiten, feiten voordat Benno in de Brabanthallen aan de schandpaal wordt genageld. Maar nee, emotie, emotie, emotie voert de boventoon.
Hogepriester Knevel likt geil met zijn tong aan zijn bovenlip, zenuwachtige trekjes van zijn hand, Godsoordeel vellend over zondaar Benno L. En, hoeveel seksueel getinte afbeeldingen staan er eigenlijk op uw computer?
Nederland moet met z’n billen bloot, of beter: met z’n harde schijf. Want we zullen in verbazing en geschokt achterblijven. Of zullen we de term ‘seksueel getinte afbeeldingen’ opnieuw herdefiniëren?
Ik wens u nog een broeierige zomer toe.
De jeugd download zich het apelazarus, hedonistische hangjongeren die het verdommen om auteursrechten te betalen over de binnengehaalde muziek, films en spelletjes. Zijn ze nou helemaal belatafeld?
Maar het is natuurlijk niet alleen de jeugd. Van wie hebben ze het geleerd, wie gaf het goede voorbeeld? Juist, papa. We zijn Hollanders of niet, we geven liefst zo min mogelijk geld uit als het ook allemaal gratis kan.
Maar een tweede kamer commissie is het zat. Downloaden moet strafbaar gesteld worden. Afgevaardigden van CDA, PvdA, SP en VVD verklaren dat gortdroog, terwijl tijden veranderen. Dat zijn toch de partijen die de afgelopen verkiezingen fors verloren hebben?
Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst. Maar dat snappen die humorloze, gefrustreerde politici niet.
De jeugd zal deze partijen nog meer links laten liggen, en misschien de papa’s en de mama’s ook wel. Dus dat hebben ze weer goed gedaan, maar niet heus. Het is de vraag of je muziek die één keer wordt vastgelegd op een CD, voor 80 jaar lang moet blijven betalen, althans de rechten daarover.
Misschien is 1 jaar voldoende. Daarna gewoon weer iets maken om je brood te verdienen. Wat dacht je van echt werken en je geld moeten halen uit concerten geven. U en ik moeten toch ook elke keer weer onze diensten aanbieden om daarvoor elke maand betaald te worden?
Het is toch waanzinnig dat muziek wat gemaakt is in 1964 daar in 2009 nog steeds het volle bedrag over betaald moet worden? Ik denk dat het tijd wordt voor meer innovatie op het gebied van rechten en geld uit arbeid.
Zo, ik heb net weer een filmpje gedownload, voor vanavond. Heerlijk.
Heb ik mezelf al geüpdatet, vroeg ik me af terwijl ik met veel moeite de krant probeerde te lezen, met de wind als spelbreker. Gedrogeerd met Natterman extra sterk zit ik in het zonnetje met een flinke verkoudheid. Die 2,5 milligram codeïne doet wonderen, als je er maar genoeg van drinkt. Ik heb de pest aan dat geblaf, gerochel uit mijn zieke lijf. Vandaag ook een nieuw woord gelezen: terugneuken. Het schijnt een woord te zijn uit de blogosfeer. Hoe snel kan een mens vervreemden als je niet alles meer volgt op internet. Ik moet gewoon terugneuken, dat is het. Mijn computer is ook aan een update toe, traag maakt ie moeizame geluiden, moeite met het warme weer. Ik krijg regelmatig op websites te lezen dat ik weer de 100.000 bezoeker ben. En dat ik weer geselecteerd ben om een prijs te winnen. Terugneuken of negeren? Ik ga voor het laatste.
De regen klettert tegen de ruiten. De middelbare schooljeugd verveelt zich te pletter. Klaar met klagen, en leren. Laks op recessie. Een hele lange zomer tegemoet met uitzicht op vakantie – drie volle weken – als de rest ook vakantie krijgt, ergens in een zon overgoten oord, ergens aan de Middellandse Zee. Verhit zocht ik de regenkleding van de kinderen – ‘t ligt ook telkens op een andere plek – in een van de fietstassen, of in de schuur, in een of andere doos. Een verregende zomervakantie flitst als een visioen door mijn hoofd. Het is goed dat ik een vakantie heb geboekt waar ook een overdekt zwembad bij is – terloops een vooruitziende blik, die naar ik vrees, bewaarheid wordt – een oord met meerdere overdekte activiteiten. Afijn, zoontje is inmiddels met ongekamde haren de deur uit gegaan en zonder regenjas. Langzaam roer ik in een lauw bakkie koffie en werp een blik op de buienradar.
Ik weet niet wat het is maar ik heb last van landerigheid. Of beter: lamlendigheid. De dwang van de media om mij aan het stemmen te krijgen werkt eerder averechts. Ja, ja, ik zap ook weg als het over Europa gaat. Ik vrees dat ik voor het eerst in mijn leven niet ga stemmen. De politiek draait door, de wereld draait door, ja zelfs de zomer draait door. Nu ik nog. Gisteren moest ik dwangmatig naar de rechter wenkbrauw van Froukje Jansen kijken. Het leek wel of er met de tondeuse een lijntje getrokken was, waarschijnlijk zonder kwade opzet. Of hoort dat zo bij haar? Ik zou er een mailtje aan kunnen weiden. Maar de VARA ziet me al aankomen. Weer zo’n idioot. Bestaan er ook wenkbrauw fetisjisten? Afijn, presenteren kan dat juffie ook niet. Tenenkrommend slecht. Ik voel de landerigheid als een wollen deken over me heen vallen. Wat mij betreft slaan we morgen gewoon over. Klaar, het weekend kan dan beginnen.
TV kijken komt er niet meer van. De meeste programma’s zijn toch gestopt, dus soms ’s avonds alleen een DVD-tje erin. Gisteren lekker op het strand liggen bakken. Gelegen op mijn buik had ik prachtig uitzicht op een paar mooie meiden. Er hoorden ook twee jongens bij, opgeschoren haren type marinier, voorzien van kettinkje en ringen. Lekker macho paraderend over het strand. De meiden waren blond, slank en mooi egaal bruin. Prima lijven, zonder bulten en butsen en bovendien knap. Voor mij lag ook een vrouw met rood haar en ontzettend grote witte dijen. Een stukje verder op een jonge vrouw waarvan de sporen van twee kinderen duidelijk zichtbaar waren. Naast haar zat een oudere man, waarvan ik me afvroeg of het haar man was. Boven me alleen maar blauwe lucht, geen wolkje te bekennen. En als er wolken komen dan ken ik ze bij naam. Maar wat blijkt? Hebben ze in Engeland een nieuw soort wolk ontdekt. Krijg nou wat.
Eindelijk is het zover, zomer. Tenminste, voor de meteorologen. Maar voor mij ook hoor, ik zit al dagen in de zon en ben voor mijn doen al behoorlijk gebruind. Overal komt de BBQ rook je huis binnen, ik hoor het geluid van spelende kinderen en gerammel van bierflesjes in kratjes. De vogels stoppen met fluiten want die vinden het te heet. Of ze hebben vogelnestje gevuld met jong, en hebben andere dingen aan hun hoofd. Ik wilde bij dit postje nog een foto doen, echter Firefox crasht elke keer wanneer ik een foto wil uploaden. Dus dan maar even geen foto.
Als huisman kan ik nu zelf bepalen welke wedstrijd ik ga bekijken, inpassend in mijn dagelijkse gang van zaken. De wedstrijden van Maria Sharapova wil ik zeker niet missen.
Wat waren de dagen van de jaren tachtig landerig en saai. 1981, Ian Curtis is alweer een jaar dood. Boney M en disco, Mud en Slade, brrrrr. Een lichtpuntje was er wel: Doris D & The Pins met het nummer ‘Shine Up”. Ik aanbad het scherm, de muziek was klote maar Doris D was mijn natte droom. Shake it, baby! Yeah…
Laatste Reacties